hoi zwiebäckli... *liebevolltätschel*
das freut mich, dass du mir antwortisch..
du frögsch, ob mer immer alles mues ha... mini frag isch:
wieso dänn nöd?
ich bin es wese wo körper und geischt vereint...de schmelzpunkt bezeichnich als mini seel... si bruucht nahrig us dene zwei bereich, damits ihre guet gaat und si chan liebi empfinde.
mer trifft also en mänsch.. us de geischtige verbundeheit und de körperliche aziehig entstaat liebi. das klappt villicht ein zwei jahr lang, es isch ja gnueg nahrig daa... aber irgendwänn wirds routine: zum biispiil hät mer hät di geischtig wält vom andere bis in letschte winkel erforscht und bringt kei neui erkänntnis meh; oder d liideschaft zwüsched de zwei körper, wo sich in und uswändig känned, verebbt. mer liebt sich zwar no, aber routine setzt ii, d seel und d liebi hungered.
dänn begägnet mer wider eme mänsch. de mänsch treit e ganz eigeni wält mit sich ume. mer brännt druff, si kännezlerne; entweder interessiert eim de geischtig horizont vom andere, mer will uf de gliiche wälle schwinge. oder mer möcht dem mänsch körperlich nöcher cho und d liideschaft uusläbe. oder beides.. d seel verlangt nach neuer nahrig.
das hat zwar alles überhaupt nüt mit em erschte partner ztue, aber trotzdem seit de: hey! du ghörsch mir! ich will nöd, dass du dini nahrig bi öpper anderem holsch, das kränkt mis ego und macht mer angscht... lieber will ich, dass du verhungerisch!
also zieht mer sich vo dere neue spannende wält zrugg... aber au vo de erschte, bekannte, will d seel gspüürt ganz genau, dass das eigentlich kei liebi isch, wo verhinderet, dass mer sich sälber neu entfaltet und entdeckt. di sexuell treui hät e vill wichtigeri treui im herz kaputtgmacht.
so vergönd d jahr... mer entfernt sich immer wiiter vonenand und bout e muur us wuet und vorwürf und enttüschig um sich ume... und entweder chunts irgendwänn zum groosse knall und mer trännt sich verbitteret vomene mänsch, wo eim ja eigentlich vill wür bedüütet.. oder mer stirbt innerlich ab und isch nüme fähig, würklichi liebi z empfinde.
was für es happy end!
okee, ich hans etz chli übertribe, ich gibs ja zue.. aber so ähnlich laufts doch mega oft ab, oder nöd? wänni so i de wält umelueg und all die verbitterete herz gsehn...
wämmer jetzt im szenario zrugggönd, nomal zum punkt, wo mer de neu mänsch trifft... und de partner seit (au wänns em weh macht): "hey, wänns dich im momänt glücklich macht, dänn verbring ganz vill ziit mit dem neue mänsch.. ich han kein grund zum weggaa, schliesslich liebed mir eus ja, du weisch also, wo du mich findsch, wükichi fründe händ es ganzes läbe mitenand." dänn hät mer nie grund, sich vo dem mänsch z entferne oder im herz untreu zwerde.. will mer weiss, dass de ander eim wüki liebt.
ich versuechs lieber so.. iifersucht empfindich au, klar, aber wänn ich en mänsch wüki lieb, dänn staat sis glück vor somene chliinliche ego-gfühl. und wänn die liebi wahr isch, dänn chunt de mänsch au immer wider zu eim zrugg.
und klar, min fründ mues di gliich iistellig haa, susch klappts nöd... zum glück zieht gliich und gliich sich aa..
also zwiebäckli, mir haltet eus gägesiitig ufem laufende, ok? imene jahr machemer liebesbeziehigs-bestandesuufnahm..
liebe gruess, au us höngg...